11 janeiro 2010

Conto de inverno

Entérome da morte de Eric Rohmer vía internet. (Para que logo digan que non é medio de comunicación). As súas películas parecíanme marabillosas polo sinxelas que parecían, pola humanidade que amosaban; e todos sabemos o difícil que resulta que unha obra artística semelle doada. Fican as súas películas.

Etiquetas: ,

6 Comentarios:

Anonymous arume dos piñeiros said...

Pauline à la plage, mimá.

8:57 da tarde  
Anonymous detective crepuscular said...

Pois eu tamén o sinto ben. O que non pensaba é que fose tan grande. Como pasan os anos e fican as películas. Truffaut, Chabrol, Rohmer... ai, o cine francés. Por certo, Chabrol aínda vive ou xa moorreu?

9:15 da tarde  
Blogger ARUME DOS PIÑEIROS said...

Cale, amigo detective, que a última vez que alguén dixo eso foi preguntando por don Claudio Lévi-Strauss o mesmo día que morría.

9:40 da tarde  
Blogger Albert Lázaro-Tinaut said...

Me uno a tu sentimiento por la muerte de Rohmer. Y sí, estoy de acuerdo en que Internet es un fantástico medio de comunicación, aunque yo me he enterado de la noticia por la televisión.
¡Lamento no ser capaz de escribir en galego!
Un saludo cordial desde Barcelona.

12:40 da manhã  
Blogger bouzafria said...

Pois eu preguntei se aínda vivía Girón de Velasco a véspera da súa morte. Ou as vacacións de Nadal na que fun ver aos minicines da Vía Norte "Grupo Salvaxe" de Peckinpah e resultou ser o día tamén do seu pasamento.

Saúdos desde Galicia, Albert.

12:23 da tarde  
Blogger Hipatia said...

Hum... Botarei de menos durmir durante as proxeccións das súas películas...

1:00 da tarde  

Enviar um comentário

<< Home