12 março 2009

10 e 11 de marzo

Nestas datas, tódolos anos, ofrezo un regalo virtual.
Silvio Rodríguez recende a bacharelato, a primavera en Vigo, a ceos azuis.
Non son quen de o escoitar moitas veces seguidas porque, non sei ben a causa, vaime levando ao territorio da tristeza.
Pero de cando en vez está ben voltar ao tempo das ilusións, da rebeldía e da curiosidade pola vida.
Escoito, escoito...

Etiquetas:

2 Comentarios:

Blogger r.r. said...

Joder, vese que eu son menos maduro: a min a etapa Sílvico-Páblica chegoume na universidade e os efectos secundarios foron semellantes. O peor é que aínda me dura e ás veces ando mercando vinilos para escoitalos como é debido. A vellice, meu...

¿Non estaría vostede nun primaveral concerto nunha carpa en Santa Susana no que Silvio pediu á concorrencia permiso para deixar entrar ós que quedaran fóra e berraban? Se o concerto comezou cheo, rematou ateigado, claro... Pero foi ben fermoso.

12:12 da tarde  
Blogger bouzafria said...

Non, por alí non estiven. Escoiteinos en Castrelos, marco incomparable e todo iso, pero de seguro que non foi tan bonito como o de Santa Susana.

1:16 da manhã  

Enviar um comentário

<< Home