24 janeiro 2006

ARTE


Cecais por ter irmaos maiores, nunca tiven restriccións horarias de neno para ver a tele. Despois de ver "Los hombres de Harrelson" (luns pola noite) ou "Starsky & Hutch"(martes pola noite) soñaba con ser policía. Máis adiante, con "Lucas Tanner" ( domingo pola tarde na primeira cadea) quería ser mestre ou con "Los casos de Rockford"(domingo pola tarde na segunda cadea) detective privado.
Na miña memoria fica un venres á noitiña, recén rematara "La Clave", a sensación estusiasta inesquecible de querer ser avogado. Avogado coma Sir Wilfred Robarts.
Esa "vocación" duroume ata atopar na pantalla a "Lou Grant": entón decidín ser xornalista.
Anos despois, e en contra da miña vontade inicial, e por azares da única vida da que dispoñemos, véxome sendo colega de Sir Wilfred, aínda que os meus clientes trátanme como aos de Paul Biegler ( e coma el teño amigos na farándula aínda que non sexan o Duke) , o meu modelo positivo é Atticus Finch, e o negativo sería o de Ned Racine, aínda recoñecendo a miña envexa a súa humanidade, pois se eu estivera no seu lugar - ben difícil - probablemente faría exactamente o que él fixo, aínda que tivera que repousar unha longa tempada na sombra.

As veces relacionamos as nosas historias coas historias xa filmadas, xa escritas, mesmo xa musicadas: O meu cariño por Rayuela foi o identificarme nas teimas de Horacio Oliveira contra Gregorovius, en poder falar en gíglico.

Supoño que iso é a arte: música, cine, teatro, literatura.

1 Comentarios:

Blogger www.SaladaCultural.com.br said...

Ótimo blog. Parabéns!!!
Aproveito para indicar meu site Salada Cultural (www.saladacultural.com.br) com canal exclusivo sobre ARTE, mais de 100 artigos sobre arte em geral, teatro, dança, museus, arquiterura, escultura, pintura, notícias e muito mais. O Convite está feito. Gostando do site, coloca a gente na sua seção de Links.

Abraços,
João Veríssimo
Salada Cultural
(www.saladacultural.com.br)

7:19 da tarde  

Enviar um comentário

<< Home